• Wix Facebook page
  • YouTube Social  Icon
  • Instagram Social Icon
  • Wix Twitter page
  • Google Places Social Icon

Adres: :Asmalı Mescit Mah, Asmalı Mescit Cd. No: 19 D: 3 34437 Beyoğlu/İstanbul

T: +90 (212) 245 22 26

T: +90 (212) 245 22 01

E: info@yukseksuur.com

© 2019 Yüksek Şuur Bilimleri Derneği 

Bu site içeriğinin tamamı için, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun 15.Maddesi uyarınca içeriğin kısmen veya tamamen kullanılması halinde eser sahibinin ve sitenin ismen belirtilmesi yasal olarak zorunludur.

Başlarken Bitirmek


İstemek ve başlangıç, kendi irademizin dışında da hazır olan hareketi düşünmek, onunla bağlantı kurmak… Varlığımız bunu beyin hücrelerinin idrak molekülleri ile yapıyor. Neyi istediğimizi bilmek, aranan o şeyin ruhun ihtiyacı olduğunun farkına varmak… Geri dönen ilhamın peşine düştüğümüzde zamanın bu mekanında hangi özelliklerimizle yer kapladığımızı anlamak… İçinde olduğumuz boyutu mutluluk denen güzellik alemleri ile tanıştırmak, başlıca özelliğimizi keşfetmek… Saydığımız bu kavramların hepsinin iki yönü olduğunu bilirken, işin eninde sonunda kendi egomuzdan, kibrimizden sıyrıldığımızda başka bir varlığın ilham ve sezgisine köprü olmak, içsel uyanışımıza uzanan birlik halini özümsemek olduğunu bilmek…


Başlarken bitirdiğimiz bir anın içinde, şu maddi formun dışında da bir şeye ait olmanın devamı var. Bu gücü taşırken birlikte çalışmanın mekanlaştığı, birliğin saçaklarında anlam küreleri oluşturarak başladığımız yolculukları bitirirken yaptığımız böyle bir şey. Işığın yolculuğu…


Bu kavram her an neyin parçası olduğumuzu, hangi gizil gücü motive ettiğimizi, eski realitemizi amorf maddeye katkı olacak şekilde üzerimizden sıyırıp atmamızı söyler, bize birliğin kapılarını açar. Başlarken ve bitirirken, o geniş anı zamanla hareket ettiren ruhun gözlem açılarıyız.


Öğrendiğimiz, öğrettiğimiz her şeyi tohum olarak hazırlayıp içine attığımız toprak, mekan biz oluyoruz. Yaratıcılığımız ve tüm çelişkilerimiz başlıca özellikten türemiş yoğun varoluş öyküleri. Yazarların hepsinin ortak şuuru, oyun düşünüldüğünde sahneye konup oyun başlamış oluyor zaten. Biri biterken diğerinin öyküsü oluşmaya, yaratılmaya başlıyor.


Öğreniyor, terk ediyor, yeniden başlıyoruz. Almayı öğrenirken, terk ettiğimizde vermeye başlıyoruz. Şuurlu olarak yönetince de tezahürün parçaları oluşup, öykünün aşk olduğunu anlamaya çalışıyoruz. Güzellik burada başlıyor… Aşka uzandıysan, yolun sonu olmadığını, acı, ıstırap, yalnızlık olmadığını anlıyorsun. Aşk bu, yazmaya çekinirsin sonucu değişir diye; ürperir, hatırlarsın sıcak tatları… Sarılacağın düşüncende sana ait olanın, şimdi nefeste olduğunu bilirsin… Nefesten sonra da devam eder aşkın gücü… Ortaya bir çıkmaya görsün… 

Aşık olmuş ruhlar, başlarken bitmeye razılar…

Işığın kalbinde olalım,